İzmir, yakın geçmişte yaşanan trajik bir olayla sarsıldı. Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde görev yapan 25 yaşındaki patoloji asistanı Dr. Beyza Nur Pürmüs, Menemen gişelerinde meydana gelen korkunç bir kazada hayatını kaybetti. Ancak, olayın ardından ortaya çıkan yeni görüntüler, kazanın kendisinden çok daha derin bir yarayı açtı; toplumumuzun vicdanını nasıl kaybettiğini gözler önüne serdi.
SANİYELER GEÇTİ, KİMSE DURMADI
O anların kamera kayıtlarına yansıyan detaylar, yürek burkuyor. Kaza sırasında aracın içinden dumanlar yükseliyor; henüz alevler her yeri sarmamışken, gişelerden geçen yüzlerce araç ve onların içindeki insanlar, yardıma muhtaç birinin olduğunu bilmesine rağmen yollarına devam ediyor. Dr. Pürmüs, aracının içinde can çekişirken, başka bir insanın hayatına tutunma mücadelesine tanık olmasına rağmen kimse durup yardım etme gereği duymuyor.
ÖNCE İZLEDİLER, SONRA YANINDAN GEÇİP GİTTİLER
Görüntülerde, dev tırlar, binek araçlar ve ticari araçlar, yanan araca yardım etmek yerine manevra yaparak yanından hızla geçiyor. Tek bir sürücü frene basmıyor, tek bir el o kapıyı açmaya cesaret edemiyor. Bu “acelesi” olan insanların yoğun olduğu dakikalarda, yalnızca 25 yaşındaki bu genç doktor, göz göre göre ölüme terk ediliyor. Görüntüler, insana dair duygusal bir sorgulama başlatıyor.
GERÇEKTEN İNSANLIK ÖLDÜ MÜ?
O gün Menemen gişelerinde yanan sadece Beyza Nur’un aracı değildi; bu olay, yardımlaşma duygumuzun, empati yeteneğimizin ve insanlığımızın da alevler arasında kül olduğunu gösteriyor. Bu görüntüler, modern dünyanın insanları nasıl “duyarsızlaştırdığını” bir kez daha kanıtlıyor. Toplumda büyük bir infial yaratan bu olay, şu soruyu akıllara kazıyor: “Biz ne ara bu kadar umursamaz hale geldik?”
Zaman geçtikçe, toplumların vicdanları farklı şekillerde sınanıyor. Dr. Beyza Nur Pürmüs’ün trajik ölümü, herkesi kendine getiren bir uyanışa sebep olabilir mi? Bu olayın ardından, belki birçok kişi bir an durup düşünmek zorunda kalacak. Yardım etmenin, bir insanın hayatını kurtaracak kadar basit bir eylem olduğunu unutmamalıyız. Bu yaşananlar, sadece bir kaza değil; aynı zamanda bir sosyal facianın da göstergesi oldu. Umut ediyoruz ki, bu tür olaylar, toplumdaki duyarsızlık üzerinde bir farkındalık yaratır ve bir daha asla yaşanmaz.
